donderdag 17 september 2015

Guess who's back - Wat nu?


Liggend onder een dekentje op de bank, met een driedubbele onderkin kauwend op een kokos macaron en zomerse muziek in mijn oren ben ik dit verhaal aan het typen, zomaar.




Ik ben een maandje terug uit Ibiza en ik ben weer volledig geacclimatiseerd. 
Slapen in mijn eigen bedje, bijkletsen met iedereen, de nodige bezoekjes aan mijn favoriete restaurants en snackbars, uren in bad liggen (die had ik daar niet), mijn volledige kledingkast weer tot mijn beschikking, mijn ouders vervelen en de standaard bezoekjes aan mijn omaatje kan ik niets anders zeggen dat Ibiza al zo lang geleden lijkt. 
Als ik met stralende ogen vertel over mijn Ibiza-avontuur lijkt het wel alsof ik het over iemand anders heb.

Heb ik dit echt gedaan? Zomaar in mijn eentje het vliegtuig gepakt om op avontuur te gaan? Ja. 
Het klinkt echt als een droom en zo voelt het ook nog steeds.

LEF + TICKET = ON-VER-GETELIJKE TIJD.
Na 11 weken Ibiza, een compleet andere lifestyle met allemaal 'vreemde' mensen waarmee ik super close ben geworden kan ik je vertellen daar-had-je-bij-moeten-zijn.
Als ik met een hele grote grijns op mijn gezicht aan het vertellen ben over mijn dagelijkse -ikwilnietwerkendusweverstoppenons- zwembad avonturen met Oostenrijkse Laura, het topless tripje naar Formentera met Lina, Party like the English taferelen met mijn Engelse toppers Luke & Adam, met Erica uit Litouwen uren kletsen s'nachts op het balkon, elke dag even naar het meetingpoint der meetingpoints voor -tijdelijke- eilandbewoners de Baguette shop 'supermercad' om onze katers weg te eten met een halve meter stokbrood voor maar 2 eurootjes. Swag en R&B koning Najezus, Melissa mijn allerliefste dagelijkse wekker die elke dag met veel geduld mijn vreselijke ochtendhumeur heeft weten te doorstaan, Tiago onze vrolijke Portugees die onder het genot van kizomba muziek in zijn blote sixpack de lekkerste maaltijden in elkaar wist te flansen, Sabrina mijn Duitse kamergenootje die behulpzaam mijn haar vasthield toen ik moest kotsen, Janos die me op een pingu├»n vond lijken, met Dagmar en Nassi zoveel vodka drinken op het strand dat we op den duur Russisch praatte, met Lisa a.k.a. Herm eeuwige liefdesstrubbels bespreken en elkaar de meest slechte adviezen geven, Daisy mijn Schotse topper die me even wat etiquette over de Engelse slaapkamer heeft bijgebracht en geleerd heeft om chips tussen mijn boterhammen te doen. 
En zo kan ik nog wel 100.000 dingen bedenken. 

En toch was ik alleen.
Niemand uit mijn rechtstreekse vriendenkring kent ook maar iemand van deze bovenstaande personen die mijn tijd op Ibiza onvergetelijk hebben gemaakt. 
Het is moeilijk uit te leggen maar dit is zo'n aparte, bijzondere ervaring.

Mijn grootste zorg was of ik genoeg sangria in huis had.
Dilemma's als Ushuaia of Destino vanavond?  
Ga ik vandaag voor Macdonalds of Burgerking? 
Mijn roze bikini, of toch maar de groene? 
Wat een leven, per minuut beslissen wat ik ging doen terwijl ik in Nederland juist een heel erg georganiseerd ikwilwetenwatikgadoen-type ben. 
Natuurlijk was het niet alleen lang leven de lol en ben ik mezelf vooral de eerste twee weken behoorlijk tegen gekomen. Ik vond mijn werk niet leuk, als ik zou stoppen met werken voor dat bedrijf moest ik mijn appartement uit etc. etc. Nou zoek maar een andere woonruimte op een tijdelijk overbevolkt eiland. Het is me gelukkig allemaal gelukt en daar ben ik best een beetje trots op. 


Ondanks de dagelijkse voicememo berichten op Whats-app (werkt net even makkelijker internationaal dan internationale toetsenborden toevoegen) met mijn Ibiza-clan mis ik iedereen! 
Gelukkig ben ik hier in Nederland ook gezegend ben met de liefste vrienden en vriendinnen om me heen.

Maargoed dit stuk ging eigenlijk over mijn toekomstplannen.
Nou komt-ie *tromgeroffel*
Aanstaande maandag ga ik beginnen bij mijn nieuwe werkgever, 
een doodgewone 9 tot 5 baan achter een bureau. 
Even wat anders dan wandelend tussen de palmbomen klagen hoe warm ik het wel niet heb.
Toch ben ik stiekem heel blij dat ik weer werk heb en aan de slag kan.

Ik ben in ieder geval heel happy met het feit dat ik deze lang gekoesterde droom nagejaagd heb
Bucketlist *check* ;-).


(Oja de filmpjes zullen nog wel blijven verschijnen, beeldmateriaal in overvloed ;-)). 






1 opmerking:

  1. Heel veel succes met je nieuwe job in Nederland! En zoals je zegt: herinneringen blijven voor eeuwig en altijd aanwezig ;-).

    BeantwoordenVerwijderen